پروژه بهداشت بانوان (۲۰۲۲-۲۰۲۳)
بیست ویکم اسد سال 1402
توانمندسازی از طریق آگاهی: یک الگوی ایمن و فراگیر برای اجرا
پس از تسلط طالبان بر افغانستان، زنان و دختران به آسیبپذیرترین قشر جامعه تبدیل شدند؛ با محدودیتهای شدید بر آموزش، رفتوآمد و دسترسی به معلومات بهداشتی مواجه شدهاند. در پاسخ به این بحران، پروژه «بهداشت بانوان» با هدف توانمندسازی دختران از طریق آموزش در مورد سلامت قاعدگی، بهداشت فردی و مراقبت از خود آغاز شد — موضوعاتی حیاتی که اغلب نادیده گرفته شده یا تابو شمرده میشوند.
این پروژه در چهار دورهی سهماهه اجرا شد، بهگونهای که در هر دوره، یک ماه به آموزشهای متمرکز اختصاص داشت. در هر مرحله، ۵۰ زن و دختر در نظر گرفته شدند— افرادی که از تحصیل در مدرسه یا دانشگاه محروم شده بودند، از خانوادههای با عاید کم بودند یا با معلولیت زندگی میکردند.
برای اطمینان از امنیت اشتراک کنندگان و رعایت محدودیتهای حاکم، تمامی جلسات آموزشی در مکانهایی امن و محافظتشده برگزار شدند. این رویکرد، محیطی امن فراهم کرد تا زنان و دختران بتوانند آزادانه گرد هم آیند، بیاموزند و صحبت کنند.
هر فاز اجرایی با استخدام آموزگاران و کارکنان آغاز شد و به دنبال آن اقدامات زیر انجام گرفت:
- تهیه و توزیع بستههای بهداشتی
- تدوین محتوای آموزشی متناسب با فرهنگ محلی
- آمادهسازی فضای امن برای برگزاری آموزشها
- انتخاب دقیق و هدفمند اشتراککنندگان
- برگزاری جلسات آموزشی تعاملی و جذاب
- مستندسازی و تهیه گزارشهای دورهای
این روش اجرایی منعطف و مبتنی بر نیاز، این امکان را فراهم کرد که پروژه به مؤثرترین شکل به زنان و دختران آسیبپذیر دست یابد و جامعهای حامی و آگاه با محوریت سلامت، کرامت و توانمندسازی ایجاد کند.
از آگاهی تا عمل
پروژه «بهداشت بانوان» در پاسخ به یک بحران خاموش آغاز شد — بحرانی در زمینه سلامت، کرامت و شأن زنان در افغانستان. در حالی که میلیونها زن و دختر از آموزش، خدمات صحی و حضور اجتماعی محروم شدهاند، آگاهی از بهداشت قاعدگی و دسترسی به لوازم صحی برای بسیاری همچنان یک آرزو است.
گزارش یونیسف در سال ۲۰۲۰ نشان داد که اکثر خانوادههای افغان، بهویژه در مناطق روستایی، به امکانات اولیه شستوشوی دست و مواد ضروری حفظ الصحه همچون آب تمیز و صابون دسترسی ندارند. پس از بازگشت طالبان به قدرت در اگست ۲۰۲۱، محدودیتهای شدیدتر بر آموزش زنان و حضور عمومیشان، این بحران را عمیقتر کرد.
پیامدها بسیار سنگیناند: کمبود دانش صحی، افزایش امراض، و نبود نیروی کاری صحی زن برای نسلهای آینده. تابوهای فرهنگی، فقر، ازدواج زودهنگام و خشونت مبتنی بر جنسیت، همچنان صدای زنان را خاموش میکنند و سلامت قاعدگی را به مسئلهای پنهان ولی حیاتی تبدیل کردهاند.
پروژه «بهداشت بانوان» با آموزش صدها زن و دختر، توزیع بستههای بهداشتی، و ایجاد فضایی برای گفتگوهای بدون شرم درباره قاعدگی، با این چالشها مقابله کرد. تمرکز ما بر افزایش آگاهی، ترویج گفتوگوی باز، و ارائه پشتیبانی عملی به کسانی بود که از آموزش رسمی محروم ماندهاند.
اما مأموریت ما تنها بهداشت نیست.
ما در پی مبارزه با هنجارهای زیانآور جنسیتی، توانمندسازی زنان از طریق آگاهی، و دفاع از حق برابر در دسترسی به آموزش و صحت هستیم. از شکستن تابوها تا فراهمسازی صابون و پد بهداشتی، هر قدم، حرکتی است در مسیر کرامت، مقاومت و امید.
و این تنها آغاز راه است.
با تبدیل آگاهی به عمل، ما سنگ بنای نسلی سالمتر و توانمندتر از زنان افغانستان را بنا میگذاریم.
به ما بپیوندید تا این تلاش را گسترش دهیم—زیرا هر زن شایسته دسترسی به سلامت، آگاهی و کرامت است.


